Iran Holocaust
Zapis dokumentalny · 1979 — 2026

Iran Holocaust

Dokumentacja 47 lat represji

Jak świat zawiódł Irańczyków pod rządami Islamskiej Republiki — fotografie, nazwiska ofiar i źródła pierwotne w 17 językach.

47 lat represji 16 rozdziałów Jedno wezwanie do działania
Protest Kobieta, Życie, Wolność w Londynie, 2022 — młoda kobieta unosi transparent nad morzem irańskich flag.
Kobieta, Życie, Wolność — Londyn, 2022. Zdjęcie: Garry Knight via Wikimedia Commons (CC0).
Dedykowane ponad czterdziestu tysiącom Irańczyków zabitych w ciągu dwóch nocy — oraz każdej kobiecie, każdemu mężczyźnie i dziecku, którzy zginęli wcześniej i później, prosząc o prawo do życia w wolności.
1979 — 2026
Gramatyka milczenia

Dlaczego ten zapis istnieje.

Przez czterdzieści siedem lat świat przyglądał się, jak teokratyczne państwo zabija własnych obywateli, a polityka międzynarodowa konsekwentnie traktowała Republikę Islamską jako problem do opanowania, a nie reżim, który należy rozliczyć. Dowody znajdują się w setkach raportów, misjach badawczych, wyciekłych nagraniach i archiwach praw człowieka — ale są one rozproszone.

Ta strona prowadzi chronologicznie od pierwszych egzekucji na dachu szkoły Refah w lutym 1979 r., poprzez udokumentowane masakry lat 2025–26, aż po wojnę, która nastąpiła później. Wymienia ofiary i sprawców. Wskazuje na fotografie, dokumenty źródłowe oraz na Misję Badawczą ONZ, Amnesty International, Human Rights Watch, Iran Human Rights Documentation Center, Center for Human Rights in Iran, HRANA, Iran International, BBC, Reutera, Associated Press i New York Times.

Stawia również niewygodne pytanie: dlaczego reakcje globalne były tak chronicznie asymetryczne? Dlaczego europejskie kancelarie potępiają śmierć jednej Mahsy Amini, a milczą przy kolejnych 5 000 ofiar? Dlaczego część zachodniej lewicy milczy, gdy irańskim kobietom strzela się w oczy za zdjęcie zasłony? Dlaczego Waszyngton nakłada sankcje na policję moralności, jednocześnie zamykając drzwi przed tymi Irańczykami, którzy przez nią cierpieli?

W liczbach · Grudzień 2025 — Luty 2026

Szkarłatna Zima w liczbach.

Dane zebrane przez HRANA, Amnesty International, BBC i Iran International. Każda liczba jest szacunkiem dolnym — blokada internetu nadal utrudnia pełną weryfikację skali tragedii.

Zabici

42 000+

Protestujący, o których śmierci z rąk sił bezpieczeństwa doniesiono w ciągu pierwszych dwóch tygodni ogólnokrajowych zamieszek.

Miasta

200+

Irańskie miasta i miejscowości, w których udokumentowano demonstracje od 28 grudnia 2025 r. — największe powstanie od 1979 roku.

Zatrzymani

100 000+

Aresztowania odnotowane w ciągu 50 dni Szkarłatnej Zimy, w tym studentów, lekarzy, prawników i dziennikarzy.

Dwie noce

8 — 9 sty

48 godzin, podczas których wyciekłe rejestry kostnic, zeznania lekarzy i zweryfikowane nagrania dokumentują największą pojedynczą masakalę.

Świadectwo wideo · 2026

To, co udało się zarejestrować kamerom.

Pomimo niemal całkowitej blokady internetu, zweryfikowane nagrania i oficjalne raporty dotarły do świata zewnętrznego. Cztery reportaże — od BBC News, France 24, DW News i Iran International English — dokumentujące wydarzenia w Iranie między grudniem 2025 a lutym 2026 roku.

BBC News · 13 stycznia 2026

Co wiemy o protestach w Iranie i represjach.

Obawy o tysiące ofiar. Trump wzywa Irańczyków do "dalszego protestowania".

FRANCE 24 English · 6 lutego 2026

Iran: masakra podczas blokady informacyjnej.

Naoczni świadkowie w Teheranie, Isfahanie i Szirazie opisują wydarzenia po odcięciu internetu.

DW News · 23 lutego 2026

Pomiędzy nowymi protestami a mobilizacją USA.

Druga fala demonstracji w momencie, gdy Waszyngton rozmieszcza grupę lotniskowców w Zatoce.

Iran International · Eye for Iran EP 86

Wewnątrz spirali zabójstw: świadek przerywa milczenie.

Bezpośrednia relacja z wnętrza Iranu podczas represji w 2026 roku, gdy siły bezpieczeństwa otworzyły ogień w wielu miastach.

Osadzone filmy są hostowane na YouTube na warunkach poszczególnych kanałów. Ich zamieszczenie tutaj służy celom dokumentalnym i edukacyjnym.

60-dniowa chronologia · 28 gru 2025 — 23 lut 2026

Przebieg zdarzeń.

  1. 1
    28 grudnia 2025

    Protesty przeciwko cenom chleba, paliw i upadkowi waluty zaczynają się w Raszt i w ciągu kilku godzin rozprzestrzeniają się na Teheran, Meszhed, Isfahan, Sziraz, Tabriz i Karadż po tym, jak kurs riala przekracza 1 500 000 za dolara.

  2. 2
    8 — 9 stycznia 2026 · Dwie Noce

    Całkowita blokada internetu poprzedza skoordynowaną, ogólnokrajową operację z użyciem ostrej amunicji. Lekarze, pracownicy kostnic i zweryfikowane nagrania szacują liczbę ofiar w tysiącach w ciągu jednego 48-godzinnego okna.

  3. 3
    14 stycznia 2026

    BBC Verify uwierzytelnia nagrania z kostnicy w Teheranie, pokazujące rzędy ciał i tłumy szukające zaginionych. Snajperzy na dachach pojawiają się w kolejnych zweryfikowanych nagraniach z 26 stycznia.

  4. 4
    3 lutego 2026

    Przechwycone rozkazy IRGC wskazujące na zaplanowaną masakrę pojawiają się w niezależnych raportach. Pojawiają się doniesienia o zatrzymywaniu lekarzy za leczenie rannych protestujących w prywatnych klinikach.

  5. 5
    18 lutego 2026 · Czehelom

    Tradycyjne uroczystości żałobne w czterdziestym dniu po śmierci ofiar ze stycznia przeradzają się w antyreżimowe wiece w ponad pięćdziesięciu miastach. Tłumy skandują imię Rezy Pahlaviego na placu Kaj w Teheranie.

  6. 6
    22 — 23 lutego 2026

    Nowa fala protestów studenckich w Teheranie zbiega się z mobilizacją marynarki USA w Zatoce. Myśliwiec F-4 należący do IRGC rozbija się w pobliżu Hamadanu. Minister spraw zagranicznych sugeruje "dużą szansę" na wyjście dyplomatyczne.

Przeczytaj pełne kalendarium →
Głosy zza blokady

„Widziałem to na własne oczy”.

„Strzelali bezpośrednio w szeregi protestujących, a ludzie padali tam, gdzie stali”.
Omid — naoczny świadek, Teheran, cytowany przez BBC Persian, 12 stycznia 2026 r.
„Worki na zwłoki skończyły się nam szybciej niż ciała. Na korytarzach nie było już widać podłogi”.
Pielęgniarka — szpital w Teheranie, wyciekła wiadomość głosowa zweryfikowana przez BBC Verify, 14 stycznia 2026 r.
„Reżim wyłączył internet i włączył pistolety. Oba przełączniki trzyma ta sama ręka”.
Masih Alinejad — irańsko-amerykańska dziennikarka, 11 stycznia 2026 r.
„Zabijają nas na ulicach i nazywają to porządkiem. Nie prosimy już o pozwolenie na życie”.
Student — Teheran, wiadomość do The Guardian, 10 stycznia 2026 r.
„Własnymi rękami zmywałem krew z chodnika. Ten zapach nie znika. Mam dziewiętnaście lat”.
Anonimowy wolontariusz medyczny — Isfahan, wiadomość głosowa do Iran International, 13 stycznia 2026 r.
„Zabrali mojego brata z łóżka o 3 nad ranem. Rozkazano nam odebrać jego ciało z dziedzińca przed wschodem słońca i pochować go w milczeniu”.
Matka straconego protestującego — Sziraz, relacja zweryfikowana przez Hengaw Human Rights Organisation, 28 stycznia 2026 r.
„Gdy internet wrócił, zmarli byli już pochowani. Reżim planuje przemoc tak, by zbiegała się z mrokiem, który sam wytwarza”.
Nazanin Boniadi — aktorka i działaczka na rzecz praw człowieka, 17 stycznia 2026 r.
„Moja siostra miała czternaście lat. Niosła transparent z napisem «Kobieta, Życie, Wolność». Zastrzelili ją w głowę z dachu. Piszę to, bo jeśli nie wypowiem jej imienia, nikt tego nie zrobi. Miała na imię Sahar”.
Brat zabitej protestującej — Karadż, oświadczenie pisemne dla Iran Human Rights, 22 stycznia 2026 r.